چقدرعجیبه !

چقدرعجیبه !!

چقدرعجیبه که تا مریض نشی کسی برات گل نمی یاره تا گریه نکنی کسی نوازشت نمی کنه
تا فریاد نکشی کسی به طرفت برنمی گرده
تا قصد رفتن نکنی کسی به دیدنت نمی یاد
و تا وقتی نمیری کسی تورو نمی بخشه

✿✿ beroken heart✿✿

دلمان خوش است که می نویسیم و دیگران می خوانند و عده ای می گویند آه چه زیبا و بعضی اشک

می ریزند و بعضی می خندند ...دلمان خوش است به لذت های کوتاه به دروغ هایی که از راست بودن

قشنگ ترند به اینکه کسی برایمان دل بسوزاند یا کسی عاشقمان شود با شاخه گلی دل می بندیم و

با جمله ای دل می کنیم دلمان خوش می شود به برآوردن خواهشی و چشیدن لذتی و وقتی چیزی

مطابق میل ما نبود چقدر راحت لگد می زنیم و چه ساده می شکنیم همه چیز را!!

یه نفر ...

يه نفر ...

بعضی وقت ها چیزی می نویسی فقط برای یک نفر

اما دلـــــــــــت میگیره وقتی یادت می افته

که هرکســـــــــــی ممکنه اونارو بخونه 

جـــــــز اون یــــــــک نــــــفر 

عشق...

عشق...

 به کوه گفتم :عشق چیست ؟ ..... لرزید

به ابر گفتم : عشق چیست ؟ ...... بارید
به باد گفتم : عشق چیست ؟...... وزید
به پروانه گفتم : عشق چیست ؟ ..... پرید

به سنگ گفتم :عشق چیست ؟ .... پوکید
به ستاره گفتم :عشق چیست ؟ ..... نالید
به ماه گفتم :عشق چیست ؟ .... ناپدید شد
به خورشید گفتم :عشق چیست ؟ ..... غروب کرد
به شمع گفتم :عشق چیست ؟ ..... خاموش شد
به گل گفتم :عشق چیست ؟ ..... پرپرشد

به آدمی گفتم :عشق چیست ؟ ............

 

 اشک از دیدگانش جاری گشت وگفت :

                         دیوانگیست